شروع

                            1 و 2 و ... تا 13 می شمارم

                                                                       متولد می شوم

جیب هایم خالی از همه,تو را می بینم

                                  چشم ها بسته

                                                                    آهسته آهسته

به صندلی پر از تو

                                  به نگاه شماره 13 هم

                                                                    که رتیل احساسم را کشت می رسم

13بار نگاهت می کنم

                               چشمها  باز

                                             جیب ها پر از تو

                                                                     غزل سیزدهم

                                                                                                تمام

الهه

من  مثل  آدم  و  زنش حیران   نمی شوم

مبهوت   یاوه گویی    شیطان   نمی شوم

از بس شنیده ام  من از توصیفهای  قرن

بر میز  گندم  وغزل  مهمان   نمی شوم

اصلا برای من  نگو از  اصلهای خوب

چون چشم بسته گوش به فرمان نمی شوم

این اصل را هم از زمان  آموختم که من

با  کوک  ساعت  شما  میزان  نمی شوم

حرفی  نمی زنم  که  دل آزرده تر شوی

با  آیه های  مرگ  من  انسان نمی شوم

کاری از: الهه پروین