تبليغاتX
غزل سیزدهم - یک غزل درد
رسم دوئل از المپیک نبود که....زیر نقطه های آتن ردیف شد!.........باور کن

میگن: چرا این همه شمع؟!

 

میگم:این همه شمع بخاطر اینه که همین روزا تولد

 

غزله ٬ولی غزل دلش گرفته

 

چون قافیه باهاش قهر کرده

 

وسر آشتی هم نداره!!

 

واقعن غزل باید چی کار کنه؟

 

آخه غزل که بدون قافیه نمشیه

 

          ٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

 

 

 

سرود سرد قناری کنار ایوان تا............

 

کشید قل قل مشتی به دست قلیان تا...

 

کمی هوای هوسناک وبعد برکه ی آب

 

وبعد عمق نگاهی به دست جریان تا...

 

قشنگتر بنواز وقشنگتر...که نشست.....

 

به روی جاده ی شیطان وپشت فرمان تا ...

 

بگیر گاز  غرور  و  برو  به  سمت  هوس

 

وپرت در برهوتی به قصد عصیان تا.......

 

شبیه  جنبل  و جنبش کنار  جن  کریه

 

بگیر  جشن  فریب و بغلت غلتان تا......

 

سرود سرد قناری کنار ایوان بووووددد

 

که ریخت بغض سماور به روی فنجان تا

 

وشهر همهمه افتاد و هی هیاهو شد....

 

که رفت شخص فلانی به سبک حیوان تا...

 

 

 

 

 




لينك ثابت نوشته شده در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 1:33 توسط :: الهه پروین ::